’t Huis over de Brug

Tussen Zwolle en Ommen ligt de autoweg N340. Deze autoweg stond al jaren ter discussie: hij moest breder, rechter en veiliger, zodat we er met hogere snelheid overheen kunnen. Tegelijk stond deze weg al enige jaren bekend om de vele ongelukken door ‘slaaprijders’: automobilisten vielen soms letterlijk in slaap van verveling. In 2008 ontstond de behoefte om naast de technologische en economische discussie het herontwerp van het tracé ook vanuit artistieke en filosofische perspectieven te bekijken. Aan een team kunstenaars en ontwerpers werd gevraagd om visies te ontwikkelen op de snelweg in relatie tot het omliggende landschap.

Ik ging het landschap in en verkende het gebied te voet. Hierdoor kwam ik op andere plekken dan waar je met de auto kunt komen en vertraagde mijn ervaring van het landschap. Het betreden van min of meer besloten plekken, zoals weilanden, bossen en maisvelden, voelde voor mij hetzelfde als het ontdekken en betreden van de kamers in een verlaten huis dat je net gekraakt hebt. Vanuit deze associatie ontwikkelde ik een conceptuele benadering van het landschap als een groot huis met diverse, nog niet ontdekte kamers waar de snelweg als een gang langs voert. Op basis van deze verkenning heb ik een alternatief wegtracé getekend die door de diverse de kamers zou voeren in plaats van er langs, waaronder de IJzerkamer,  Schaduwkamer en Bloemenkamer. Hoewel dit tracé nooit zou worden gerealiseerd, veranderde het wel het denken over de betekenis van het aanleggen van een autoweg voor het landschap.

2008
In opdracht van Het Instituut Amsterdam en met supervisie van Michael van Gessel (landschapsarchitect), Hans van Manen (choreograaf) en Katie Tedder (landschapsarchitect)

Publicatie

 

De IJzerkamer

De IJzerkamer is mijn benaming voor de energiecentrale nabij Zwolle. De atmosfeer is er industrieel en koud, door het vele staal van de electriciteitsmasten. Er is voortdurend een knetterend geluid hoorbaar. In plaats van er langs, wilde ik dat de snelweg er dwars doorheen zou voeren.

 

 

De Schaduwkamer

De N340 voert nu langs een klein, geheimzinnig bos dat wat verloren in de omgeving staat. Door het tracé hier doorheen te tekenen, ontstond een afwisseling van licht naar donker, weidsheid en geslotenheid en, in de zomer, van warm naar koud.

De Bloemenkamer

Langs de N340 bevinden zich verschillende bloemenkwekerijen. Het voorstel voor de Bloemenkamer hield in dat zij ook langs de weg zouden komen te liggen en deels door die bedrijven en deels voor lokale inwoners en automobilisten, als pluktuin, onderhouden zouden worden. Gebruikers van de weg zouden zich dan even in een door bloemen omgeven gebiedje bevinden.

 

 

 

 

 

 

 

 

Bewaren