Artist statement

In my explorations, interventions and drawings, I invite my audience to enter silent spaces. Abandoned places in urban public spaces are spatial environments that are in a constant state of transformation, where layers of time intertwine to create unplanned, autonomous environments. In my opinion, such environments, where reality is stranger than fiction, do not need any art object, but ask for artistic interventions that reveal the place itself as a work of art.

I believe that in that silence, the deepest of the soul emerges both in space and in the visitor. To facilitate this, I create encounters between the silent space and the visitor, in which, through looking, moving and feeling, psychic experiences such as memories, previously unthought thoughts and feelings of alienation, but also wonder and comfort are exchanged between both physical bodies. Instead of filling the emptiness of a space, I want to radicalize that emptiness and silence with my work. By literally creating space for standstill, uselessness for control, sensation and consumption, I propose an alternative for the design of public spaces, which is too often aimed at control, sensation and consumption.

 


 

In mijn verkenningen, interventies en tekeningen laat ik mijn publiek ronddwalen in stille ruimtes. Verlaten plekken in het stedelijke landschap zijn ruimtelijke omgevingen die in voortdurende staat van transformatie zijn en waar tijdlagen zodanig door elkaar heen lopen dat ongeplande, autonome omgevingen ontstaan. Zulke omgevingen, waar realiteit vreemder is dan fictie, vragen naar mijn mening niet om een kunstobject, maar om artistieke interventies die de plek zelf als kunstwerk openbaren. 

Ik geloof dat in die stilte zowel in de ruimte als in de bezoeker het diepste uit hun beider geesten naar boven komen. Daartoe schep ik ontmoetingen tussen de stille ruimte en bezoeker, waarin door te kijken, te bewegen en te voelen psychische ervaringen zoals herinneringen, voorheen ongedachte gedachten en gevoelens van bevreemding maar ook verwondering en troost worden uitgewisseld tussen beide fysieke lichamen. In plaats van de leegte van een ruimte op te vullen, wil ik met mijn werk die leegte en stilte zelf radicaliseren. Door letterlijk ruimte voor stilstand, nutteloosheid en onzekerheid te creëren wil ik een alternatief voorstellen voor de op controle, sensatie en consumptie gerichte inrichting van openbare ruimtes.