Viaduct voor de stilte

Above Highway A50, two identical viaducts run parallel to each other. One is actually used as a viaduct, but the other has been closed shortly after it was built and has been out of use ever since. Both were constructed in 1968 and named after the nearby Varrena estate. Shortly after construction, the road network was changed and one of the viaducts became redundant. Since demolition was more expensive than keeping the structure, there has since been this ghost viaduct identical to the other viaduct, yet empty and silent. On geographic maps and in navigation systems, the ghost viaduct appears as an empty space, or is not even drawn. 

Curious about that empty viaduct, I went to see how close I could get to it. From both sides, the viaduct appeared to be slowly swallowed up by a forest. One side is closed by fences, making even the crossing by animals impossible, but on the other side, there is no fence. But there is a long and dense forest, in which half-way, I could see the crash barriers come up from the soil. I documented the ghost viaduct from start to finish in the form of digital slides and gave it a name: Viaduct for silence. The name-plate can only be found by someone who reaches the end of the forest covering the first part of the viaduct. 

2018
Exploration, documentation and naming of an abandoned viaduct.
Digital slides, cartography and title-plate installed in situ

Over de snelweg A50 lopen twee viaducten parallel aan elkaar. De ene is daadwerkelijk in gebruik als viaduct, maar de andere is al decennia afgesloten en in onbruik. Beide werden aangelegd in 1968 en vernoemd naar het nabijgelegen Varrena landgoed. Kort na de bouw werd het wegennet gewijzigd en werd een van de viaducten overbodig. Omdat slopen duurder was dan laten staan, is er sindsdien een spookviaduct dat identiek is aan het andere viaduct, maar dan leeg en stil. Op geografische kaarten en in navigatiesystemen staat het spookviaduct als een lege plek, of ontbreekt geheel op de kaart. Nieuwsgierig naar dat lege viaduct ondernam ik een wandeling om te kijken hoe dichtbij ik er kon komen. Ter plekke bleek het viaduct aan beide kanten langzaam opgeslokt te worden door een bos. Aan de ene kant is het afgesloten door hekken, waardoor zelfs de oversteek door dieren onmogelijk is, maar aan de andere kant staat geen hek. Wel staat daar een lang en dicht bos voor, waar op een gegeven moment de vangrails uit omhoog komen. Ik heb het spookviaduct van begin tot einde gedocumenteerd in de vorm van digitale dia’s en een naam gegeven: Viaduct voor de stilte.

 

 

Kaart, 2019 (unicum, leporello, inkt op zuurvrij papier in handgemaakte kartonnen cassette, 5 x 22 x 31 cm / 30 x 400 cm uitgevouwen)

Titel op naambordje, ter plekke geplaatst in november 2018

 

 

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren