Artist Statement

 

 

I believe that our interaction with the landscape always leaves a drawing in the landscape that can be read and that tells us who we are. In my work I investigate our interaction with the landscape from this point of view.

What drives me is a strong desire for wonder in our over-designed society. I regard the Dutch landscape as the ultimate physical manifestation of our urge to plan and control. Abandoned and forgotten places are often known as desolate no-go areas. Paradoxically, because they were not designed, I think they are the most exciting places in our public space. These sites offer literally and metaphorically room for wonder and curiosity. In their state of silence and uncertainty, unknown stories and atmospheres emerge. Different time layers intertwine, creating spaces where reality is stranger than fiction.

In my projects I aim to transform a specific site itself into a whole environment-art piece, where previously hidden narratives and new meanings are given all the space to come alive. I enter into a personal relationship with these places by staying there, exploring the space and meeting its inhabitants. In situ, I create encounters between visitors and the silent place by site-specific interventions in (landscape) architecture and walk-shops. My drawings bring the viewer into a space that has been demolished, disappeared or, for other reasons, can only be entered through the imagination.

 


 

Ik geloof dat onze interactie met het landschap een tekening in het landschap achterlaat, die gelezen kan worden en die iets zegt over wie wij zijn. Vanuit deze opvatting onderzoek ik onze interactie met het landschap.

Wat mij drijft is een groot verlangen naar verwondering en verrassing in onze over-ontworpen leefomgeving. Het Nederlandse landschap beschouw ik als ultieme fysieke manifestatie van onze drang tot planning en regulatie. Verlaten en vergeten plekken in de stad en in het landschap worden vaak gezien als desolate rafelranden en no-go areas. Maar doordat zij niet ontworpen zijn, vind ik hen, hoe paradoxaal ook, juist de spannendste plekken in onze openbare ruimte. Deze plekken bieden direct en als metafoor ruimte voor verwondering en nieuwsgierigheid. In hun staat van stilte en onzekerheid komen verborgen verhalen en atmosferen naar boven. Verschillende tijdlagen lopen door elkaar, waardoor ruimtes ontstaan waar de realiteit vreemder is dan fictie.

In mijn projecten streef ik er naar om een vergeten ruimte als geheel tot kunstwerk te transformeren, waar voorheen verborgen verhalen en nieuwe betekenissen alle ruimte krijgen om tot leven te komen. Met deze plekken ga ik een persoonlijke relatie aan door er te verblijven, de ruimte te verkennen en haar inwoners te ontmoeten. Ter plekke schep ik ontmoetingen tussen mijn publiek en de stille ruimte in de vorm van locatie-specifieke ingrepen in de (landschaps-)architectuur en walk-shops. Mijn tekeningen brengen de kijker in een ruimte die inmiddels is gesloopt, verdwenen is of om andere redenen alleen via de verbeelding betreden kan worden.